Dag van de Dialoog

waterEnige tijd geleden heb ik iets heel bijzonders mogen ervaren. Ik zat rond een tafel met 5 voor mij totáál onbekende mensen. Met elkaar voerden wij een gesprek rondom het thema 'erbij horen' en daarna... deelden wij iets met elkaar. We hadden elkaar weten te raken en te enthousiasmeren! En het mooie was: het ging bijna vanzelf. In een tijdsbestek van anderhalf uur... Ongelofelijk! En waar het aan lag? De manier waarop we met elkaar in gesprek gingen: in dialoog. Deze was opgebouwd uit 4 vragen: 'Wat roept 'erbij horen' bij je op?', 'Welke ervaring met 'erbij horen' heeft jou ooit diep geraakt?', 'Wat is je droom als het gaat om 'erbij horen'?' en 'Welke (eerste) stap zet je morgen om die droom uit te laten komen?'

Geen geruzie om wie gelijk heeft. Geen discussie over meningsverschillen. Wel aandachtig luisteren naar elkaars verhaal en het delen van intimiteit. Het borrelt en bruist van de nieuwe ideeën! Ik word wéér blij als ik eraan terugdenk, iedere keer opnieuw.

En voor ik het weet heb ik me bij de gemeente Sittard-Geleen aangemeld voor het mede-organiseren van dit geweldige initiatief... He?? Hier heb ik toch helemaal geen tijd voor?! Toch is er iets in mij ongelófelijk geraakt. De eenvoud van de opzet en de oprechte interesse in elkaars verhaal. Ze verbinden je met de mensen om je heen. En juist dat is ook de kern van alles wat ik doe met mijn Stillstaan... Dus ook in 2012 heeft Sittard-Geleen op 9 november (weer) een 'Dag van de Dialoog' (net als 61 andere steden in Nederland). Móet je een keer meegemaakt hebben!

Doen? Kijk op: www.nederlandindialoog.nl

Wake rondom de Ridderhof

kaarsIn mijn woonplaats was een jonge man die Tristan heette. Hij schoot zaterdag 9 april 7 mensen dood, waaronder zichzelf. Een spoor van zwaargewonden en van ontreddering liet hij achter, niet alleen in Alphen aan den Rijn maar in heel Nederland. Als medebetrokken inwoner bezocht ik de wake waartoe het initiatief werd genomen door omwonenden. Jammer vond ik, dat we niet daadwerkelijk een kring van lichtjes, van zorg en van aandacht rondom het winkelcentrum trokken. Nu bleef het wat statisch: luisteren naar woorden van de burgemeester en van Rutte. Die zelf al zeiden, weinig woorden te hebben voor wat hier is gebeurd. Maar het samenzijn met bekenden, en de rust en de respect, de lichtjes en de bloemen, waren voor dit moment toch goed. Op de komende Lichtjes in het Donker avond die ik op 5 november a.s op de begraafplaats organiseer, is het wel weer tijd om nogmaals stil te staan bij wat dit zinloos geweld heeft aangericht.

Aandachtig vieren met kinderen

bloem2

Bij de bespreking van hun huwelijk vroeg een paar, om opname van hun al geboren dochtertje in de kring van aanwezigen. Wij kozen als centraal in het vieren van haar geboorte, de naam 'Linde' als symbool. Dit kind noem ik graag als voorbeeld van hoe door gezamenlijk overleg als vanzelf een prachtig ritueel kan ontstaan, met bijdrage van zoveel mogelijk vrienden en familieleden. In het geval van Linde maakten de ouders een lindeboompje van hout, met gaten erin, dat op kinderhoogte kon worden neergezet. Tijdens de huwelijksceremonie vroeg ik de aanwezige kinderen naar voren te komen. Daar kwamen ze: onverwacht rustig, sommigen op de arm van een ouder of hand in hand met een broer of zusje. Trots en plechtig staken zij een voor een hun gekleurde bloem in een gat van het toenemend kleurige boompje. Met live muziek op de achtergrond, waarop Linde zelf feestelijk zat te swingen. Dit eerbetoon duurde even... maar was een welkome afwisseling en een feestelijk welkom aan Linde, op het moment dat haar ouders trouwden.