Loslaten of juist vasthouden

altDe start van de zomervakantie is voor mij dit jaar een hele abrupte geweest: van drukte, stress en strakke planning, naar meren, bergen en strakblauwe luchten... In het Zuidduitse Schwarzwald heb ik mijn hoofd héérlijk leeg laten waaien en genoten van de zon op mijn huid... zonder te multi-tasken, rennen of plannen... Gewoon ergens aan beginnen waar je op dat moment zin in hebt en ontspannen doorgaan tot het klaar is (of juist niet...) Een verademing! Mijn batterij werd weer hélemaal opgeladen...


Herkent u dit? Dan herkent u waarschijnlijk ook het fenomeen dat dat gevoel weer als sneeuw voor de zon verdwijnt, zo gauw het werk, de school van de kinderen, de sportclub en allerlei verplichtingen weer in de agenda verschijnen...
En daarom stel ik mij elk jaar weer de vraag: 'Hoe houd ik dat vrije gevoel nu toch vast??' En elk jaar probeer ik het weer: met dagelijks mediteren, wekelijks tijd vrijmaken voor wandelingen in het bos, maandelijks een avondje uit met je partner en meer van dat soort heerlijke dingen. En toch loopt mijn hoofd steeds weer (te) vol...


Maar daarnaast merk ik óók dat het me elk jaar een beetje béter lukt.Weer te veel hooi op mijn vork genomen? 'Nee zeggen, Pé!' Vooral met anderen bezig? Even terug naar jezelf... En wat mij voorál heel goed helpt: tevreden zijn met dat kleine stapje voorwaarts, dat ik elk jaar weer zet... Ook vele kleine stapjes brengen mij uiteindelijk een flink eind op pad... op weg naar mezelf.