Een Sprookjeshuwelijk nieuwe stijl

vlinderEen heus kasteel, een prachtige zaal met van die zachte prinsessenstoelen. Spiegels, kaarsen en zelfs lakeien. Mensen in schitterende feestkleding lopen in en uit en een strijkkwartet is druk bezig om in te spelen. Hier wordt een feest voorbereid, dat is duidelijk.
Petra lijkt helemaal op haar gemak ik deze feestelijke omgeving. Ze is al vroeg vertrokken, heeft het halve land door gereisd om hier op tijd te zijn. Ze trekt ook een prachtige jurk aan en gaat dan naar de zaal waar straks het huwelijk zal worden voltrokken. Na wat aanpassingen in de opstelling en overleg met de ceremoniemeesters, neemt ze nog één keer geconcentreerd haar tekst door
Er melden zich schuchter, zoals afgesproken, enkele familieleden en vrienden die straks tijdens de ceremonie een rol zullen spelen. Petra neemt voor iedereen de tijd, stelt ze op hun gemak en laat ze oefenen. Opnieuw volgen er kleine wijzigingen. Als alle vragen zijn gesteld zijn de voorbereidingen afgerond en komt ook de ambtenaar van de burgerlijke stand binnen. Ook met haar is er overleg. Petra laat duidelijk niets aan het toeval over en alles wordt tot in de puntjes verzorgd.


Als het moment van het huwelijk is aangebroken komen alle gasten binnen en start het strijkkwartet. Petra straalt een en al rust uit, als eerst de bruidegom met zijn moeder en dan ook de prachtige bruid met haar vader binnenkomt. Een sprookje om te zien, daar is geen ander woord voor.
Petra neemt plaats in een vertelstoel en het wordt heel stil als ze uit een groot oud voorleesboek een sprookje begint te vertellen.
Al snel blijkt het sprookje symbool te staan voor de bruid en de bruidegom. De bruid die vanaf dat ze een klein meisje was, droomde over een prins en altijd al een sprookjeshuwelijk compleet met koets wilde. Alles en meer ziet ze vandaag in haar lief en deze bijzondere dag bevestigd. De bruidegom die duidelijk een romanticus is en zijn prinses op een voetstuk heeft staan. Alles klopt met het sprookje en de locatie.


Tijdens de ceremonie tilt Petra het geheel naar een hoger niveau. De dimensie van de verbinding tussen bruid en bruidengom, tussen dit stel en alle aanwezige vrienden en familieleden staat centraal. Het gekozen sprookje is een metafoor en beschrijft een werkelijkheid die hier zichtbaar wordt. Het leven van dit jonge stel draait om de verbinding met de ander, met elkaar, met de vrienden en familie. Dit wordt zichtbaar in de ontroerende verhalen van de vrienden en de liefdevolle beschrijvingen van de moeders. Maar uiteindelijk in de geweldige, zelfgeschreven, huwelijksbeloften. Dan blijkt dat geluk voor dit paar draait om de kunst van het 'geven' maar zeker ook de gave van het 'kunnen ontvangen'. Ze beloofden elkaar van alles, zelfs ook om goed voor zichzelf te zorgen zodat de ander altijd een partner heeft die goed in zijn vel zit. Bewust, zelfverzekerd en vol liefde zijn ze. Het gaat duidelijk niet alleen om de buitenkant, om de vorm. Het draait allemaal om de kern, om liefde, verbinding en levenskunst. Dat straalt van het paar door de ceremonie die Petra verzorgt.


'Alles kan alleen zichtbaar worden als je kunt kijken met je hart,' is de vertaling die Petra toevoegt, en die aan de aanwezigen een zucht van herkenning ontlokt. Tijdens de ceremonie zit iedereen muisstil vaak op het puntje van de stoel te genieten. Er is ruimte voor ontroering, voor een lach en voor heel veel liefdevolle blikken in de zaal. Na het burgerlijk huwelijk dat tussendoor werd gesloten is er tot slot nog één deel van het verhaal. Petra betrekt daarna de aanwezigen zeer persoonlijke bij het bruidspaar. ze benoemt de persoonlijke relaties en gunt iedereen het talent om te kunnen ontvangen. Ze zegt: 'Naast alles wat je ziet aan toeters en bellen, kun je het waarom zien, met je hart. Ontvang dit vandaag met heel je hart, en... geniet ervan!'


Iedereen voelt zich duidelijk deel van het geheel de verbinding is voelbaar en straalt van de ontroerde gezichten. Petra heeft samen met het bruidspaar de toon gezet voor een fantastische dag en een geweldig huwelijk. Het sprookje was compleet.


De ceremonie werd daarom afgesloten met een gezamenlijk: En...Ze leefden nog lang en gelukkig!