In de pers

handen vlinder

Ritueel & ceremonie

Op een unieke, creatieve en stijlvolle manier handen en voeten geven aan de persoonlijke beleving van een belangrijke gebeurtenis.

Je opnieuw verbinden met jezelf en met de mensen en de wereld om je heen.

 
baba2 herfst

"Het jongetje van anderhalf jaar grabbelt een volgende beschilderde kraal uit de ton. Daarop staat de naam van ... zijn oma! Hij loopt naar haar toe en samen doen ze de kraal aan de ketting om zijn hals én de brief van oma voor haar kleinzoon in zijn schatkistje. Voor later, als hij achttien is en hij haar levenswijsheid kan lezen."
Welkomstritueel voor een kind, De Hortus, Amsterdam.

bloem2 treurigeengel

In de pers - teksten over of van onze ritueelbegeleiders

Grote opkomst bij Alphens Allerzielen. “Mam, pap: zijn jullie samen?”

Fa-bi-an. De naam trilt door de lucht, ondersteund door het geluid van klankschalen. Een vrouw snikt. “Dank je wel dat je dit voor me deed. Ik kon het zelf niet.” Op het centrale veld van de Oosterbegraafplaats kun je plaats nemen in een speciale stoel. O die plek spreek je de naam van een dierbare uit, die overleden is. Je mag op die stoel ook naar muziek luisteren. Of een gedicht voorlezen. (…) Nog nooit is het zo druk geweest op de Alphense begraafplaats. Voor het vierde achtereenvolgende jaar wordt een eigentijdse ‘Allerzielen’ gevierd. Honderden mensen zijn naar de ‘rusttuin’ gekomen om met elkaar hun geliefden te herdenken. Iedereen op een eigen manier. “Leven is dromen, en de dood, denk ik, is ’t die ons wakker stoot”, citeert Lot Verbree de dichter Martinus Nijhoff. Ze schrijft de strofe opeen papiertje en hangt het briefje op een hoge tak in de wensboom. Tientallen hoopvolle berichtjes wapperen in de takken. (…) Niet iedereen wil zijn wens zo publiekelijk etaleren. Daarom staat er bij de boom ook een brievenbus. Met het bordje ‘Post voor de hemel’. Wat daarmee gebeurt, wil iemand weten. “Geen enkele brief wordt gelezen. Ze worden straks aan het eind allemaal ritueel verbrand”, luidt het antwoord van de vrijwilliger. Bij de ‘Kindervlinder’, het gedeelte waar baby’s en kinderen liggen begraven, kunnen de jongste bezoekers een papieren lantaarn versieren. “Ik wil hem niet bij opa zetten, maar bij een kindje dat vandaag geen lichtje heeft gekregen”, meldt Sophie (7). Dat wordt nog moeilijk, reageert vader, want volgens mij heeft elk kindergraf wel een lichtje gekregen.” (…) Een paar meter verderop pakt een jongen de hand van zijn moeder. “Ze zou nu drie jaar ouder zijn dan ik”, fluistert de jongen bij het graf van zijn zusje. “Dat vind ik heel erg, mam. Zeker voor jou.” “Kom, lieverd, we gaan naar huis.” Innig gearmd kijken moeder en zoon nog even naar de dansende vlammetjes op het kleine, zorgvuldig onderhouden graf. Bij ‘Lichtjes in het donker’ schurkt intens verdriet zich dicht tegen licht en warmte aan.

Nancy Ubert in Alphen CC, 5 november 2012.

handen vlinder

Ritueel & ceremonie

Op een unieke, creatieve en stijlvolle manier handen en voeten geven aan de persoonlijke beleving van een belangrijke gebeurtenis.

Je opnieuw verbinden met jezelf en met de mensen en de wereld om je heen.

 
baba2 herfst

"Het jongetje van anderhalf jaar grabbelt een volgende beschilderde kraal uit de ton. Daarop staat de naam van ... zijn oma! Hij loopt naar haar toe en samen doen ze de kraal aan de ketting om zijn hals én de brief van oma voor haar kleinzoon in zijn schatkistje. Voor later, als hij achttien is en hij haar levenswijsheid kan lezen."
Welkomstritueel voor een kind, De Hortus, Amsterdam.

bloem2 treurigeengel